หลังจาก ที่เราเฝ้ารอคอยกันมานานก็ถึงวันที่เรา จะได้ไปเที่ยวกันซะที สำหรับทริปนี้ก็ไม่ใกล้ไม่ไกล จนเกินไปเราตั้งใจกันไว้ว่า จะไปเที่ยวเกาะเสม็ดกัน เนื่องจากว่าเป็นวันหยุดติดต่อกันถึงสามวันเชียว ก็เลยกะว่างานนี้อยู่กันยาวเลย
สำหรับงานนี้มีผู้ร่วมเดินทางไปกับทริปของเราก็คือ ก้อง, พิม(หัวหน้าทริป), ปู แล้วก็เม็ดหนุน งานนี้ ต้องยกให้ พิมเค้าเป็นหัวหน้าทริปเลยหละ เพราะว่าถือเป็นเชี่ยวชาญที่สุดในการเดินทางครั้งนี้ เพราะว่าเธอไปมาแล้วตั้งหนึ่งครั้งแน่ะ ดังนั้นชีวิตเราทั้งสามก็ขอฝากไว้ในมือเธอ
  เราเริ่มออกเดินทางกันตั้งแต่เช้าเลยกะว่า จะไปให้ถึงไม่เกินสิบโมง แต่ไม่รู้อีท่าไหน ทำไมเราไปถึงที่นั่นกันตั้ง11 โมงกว่ากว่า ยังงงอยู่เหมือนกัน ?? พอเราไปถึงที่ท่าเรื่ออำเภอบ้านเพ ก็ต้องตกใจกับผู้คนที่มากมาก อย่างกับที่นี่เค้ามีรายการลดราคาสินค้ากัน ก็เลยส่งพิม, ปู และ เม็ดหนุนลงก่อนเพื่อไปซื้อตั๋วเรือ แล้วก้องก็ไปหาที่จอดรถ แต่ไม่อยากจะเชื่อเลยหละ ว่าแม้แต่ที่จอดรถ ก็ยังหาไม่ได้ วนไปมาจนเราได้ที่จอดรถพร้อมกับตั๋วเรือแล้ว ก็นั่นแหละเป็นเวลาที่เราจะได้ทานข้าวเช้ากัน ก็เลยทำให้อาหารเช้ามื้อนั้นเป็นอาหารที่อร่อยเหลือเกิน เมื่อทุกคนอิ่มกันได้ที่แล้วเราก็ไปขึ้นเรือกัน โดยค่าเรือ ก็ไม่ถือว่าแพงมากคนละ 100 บาทไปอย่างเดียว ส่วนตอนกลับไปหาเอาเองแล้วกัน ใช้เวลานั่งเรือก็ประมาณ 45 นาทีเอง เพราะว่าเรือที่วิ่งกันขวักไขว ่แล้วทำให้นึกถึงบรรยากาศเรือวิ่งในคลองแสนแสบเลย เหมือนกับว่ามันใกล้กันมากเลยเกาะเสม็ดเนี่ย  แต่ก็คงจะไม่ไกลจริงๆด้วยเพราะมัวแต่คิดอะไรเพลินๆอยู่ก็ถึงซะแล้ว ตอนที่ไปถึงก็สังเกตเห็นอะไรแปลกๆ แล้วหละ ก็เพราะว่าตอนที่เรากำลังขึ้นจากเรือ ก็มีคนที่เค้ารอขึ้นเรือกลับกันแล้ว เอ..มันชักยังไงซะแล้วสิ แต่ก็เรามาถึงกันแล้วหนิ ว่าแล้วก็ลุยกันเลย พอขึ้นไปบนเกาะยังมันทันหายตื่นเต้นกับสถานที่ เราก็ต้องขึ้นรถสองแถวบนเกาะเพื่อไปลงที่หาดทรายแก้วกัน กะว่าที่นี่เราน่าจะมีที่พักกัน เพราะหาดนี้ที่พักน่าจะเยอะที่สุดแล้ว

  เมื่อเรานั่งรถกันมาประมาณ 5 นาที เรามาถึงเป้าหมายอันดับแรก ว้าว...!! ทะเลสวยจัง แต่เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เพราะว่าสัมภาระที่เราแบกมา มันไม่ยอมให้เราอยู่เฉยๆได้นาน เพราะว่ามันเรียกร้องให้เราพามันไปหาที่พักแล้วหละ เราจึงเริ่มเดินไปเรื่อยๆ แต่ว่าจนสุดหาดแล้วก็ยังไม่ได้ที่พักเลย บวกกับสายตาเหยีดหยามจากคนที่มีที่พักกันแล้วมองดูพวกเรา เสมือนว่าเป็นตัวทำลายความสวยงามแถวนั้น เราจึงต้องออกจากหาดโดยไวเพื่อดไปยังหาดต่อไป
   จากการคำนวณดูแล้ว เราคงจะแบกของเดินกันต่อไปไม่ไหวแน่เลย เราตัดสินใจที่จะขึ้นรถสองแถวต่อ แต่รถที่นี่เป็นแบบว่า สองแถวมหาโหด เพราะว่าพี่แกขับรถได้โหดจริงๆเลย ถ้าได้นั่งอย่างนี่ทุกวันรับรองว่าต้องผอมหุ่นดี มากเลยหละ คือรถออฟโรดเห็นแล้วยังอายเลย ไม่มีหวั่นแม้หลุมจะใหญ่ขนาดช้างลงไปอาบน้ำได้ หรือว่าจะชันขนาดเป็นหน้าผาย่อมๆ พี่ท่านก็พาเราไปได้ แจ๋วจริงๆ นับถือๆ หลังจากที่เราโดนนวดกันพอน่วมๆ ก็มาหยุดที่อ่าววงเดือน กะว่าไงที่นี่ก็น่าจะมีที่ให้เราบ้าง แต่ก็ไม่ผิดหวัง ฮ่า ฮ่า เพราะว่าไม่มีบ้านพักให้เราเลย แม้แต๊นท์ซักหลังก็ไม่มี เราก็เลยตกลงกันว่าอยู่มันตรงนี้แหละเล่นน้ำแล้วก็กลับไปหาที่เที่ยวบนฝั่งดีกว่า เมื่อลงมติกันแล้วก็จับจองร้านส้มตำริมหาดเป็น ฐานบัญชาการ แล้วจึงสั่งอาหารมาให้กองทัพเรา เพราะว่ากองทัพต้องเดินด้วยท้อง หลังจากนั้นเราก็เล่นน้ำถ่ายรูปกัน แต่ว่างานนี้ ค่อนข้างที่จะเน้นไปที่งานถ่ายรูปซะมากกว่าเพราะว่าเรามีเวลาเหลือกันอีกไม่นานเท่าไหร่แล้ว เรือลำสุดท้าย จะออกจากท่าเรือประมาณสี่โมงกว่าๆ ถ้าไม่งั้นเรามีหวังต้องนอนกันที่ร้านส้มตำแน่เลย แต่ว่าโชคยังดีที่ว่า หาดวงเดือนมีที่ขึ้นเรือด้วย เราไม่ต้องกลับไปที่ท่าเรือเสม็ดแต่ก็ต้องขึ้นแพเล็กเพื่อไปขึ้นเรือใหญ่อีกที